Działanie leku nie jest wyłącznie funkcją jego właściwości fizykochemicznych lub jego budowy,
warunkującej łączenie się cząsteczki substancji leczniczej z właściwym dla niej „miejscem” w
organizmie, lecz uzależnione jest także od wielu zmiennych czynników, np.: masy ciała, wielu i płci
chorego współistnienia różnych chorób i stanu ich zaawansowania. Leki uczestniczą w procesach
biochemicznych, toczących się nieprzerwanie w każdej komórce, aby doprowadzić zakłócone w
stanach patologicznych procesy do stanu prawidłowego.
Mówiąc o właściwościach fizykochemicznych leku mamy na myśli jego rozpuszczalność,
współczynnik podziału n-oktanol/woda, stopień jonizacji, jego aktywność kapilarną, aktywność
powierzchniową.

Mechanizm chemiczny działania leków – leki o tym samym mechanizmie działania są związkami
bardzo aktywnymi chemicznie, o swoistym działaniu uzależnionym od budowy chemicznej;
działanie to jest wynikiem chemicznego łączenia cząsteczek leku z receptorami lub też wpływem na
aktywność enzymów, która najczęściej pod wpływem leku ulega zahamowaniu. Końcowego
wyzwolenie efektu farmakologicznego jest wynikiem szeregu procesów biochemicznych.
Doprowadziło to do powstania teorii receptorowej. W wyniku przyczepienia się do receptora,
można określić miejsce uchwytu leku oraz można zaobserwować zmiany leku, mikrostruktury.